Douglass Cecil North (ur. 5 listopada 1920 r., Cambridge, Massachusetts, USA – zm. 23 listopada 2015 r., Benzonia, Michigan), amerykański ekonomista, odbiorca, wraz z Robertem W. Fogelem Nobla z 1993 r. (nagroda w dziedzinie nauk ekonomicznych). Obaj zostali uznani za pionierską pracę w dziedzinie cometometrii – zwaną także „nową historią ekonomiczną” – zastosowanie teorii ekonomii i metod statystycznych w badaniu historii.

Północ studiowała ekonomię, filozofię i nauki polityczne na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley (licencjat, 1942; doktorat, 1952). Od 1950 r. wykładał ekonomię na Uniwersytecie Waszyngtońskim, a w 1983 r. wyjechał na wydział Uniwersytetu Waszyngtońskiego (St. Louis, Missouri). W latach 1961-1966 był dyrektorem Instytutu Badań Ekonomicznych, a w latach 1967-1987 dyrektorem Krajowego Biura Badań Ekonomicznych. Pełnił również funkcję konsultanta ekonomicznego dla rządów na całym świecie. North został wybrany w 1987 r. do Amerykańskiej Akademii Sztuki i Nauki, a w 1996 r. został członkiem Akademii Brytyjskiej. W 1997 r. został stypendystą w Instytucie Hoovera na Uniwersytecie Stanforda.

Praca Northa miała charakter głównie teoretyczny. Argumentował, że same innowacje techniczne nie wystarczą do napędzania rozwoju gospodarczego: aby gospodarka rynkowa mogła się rozwijać, muszą istnieć pewne instytucje prawne i społeczne, takie jak prawa własności. Jego idee zostały wyrażone w wielu książkach, m.in. The Economic Growth of the United States, 1790-1860 (1961), Structure and Change in Economic History (1981), Institutions, Institutional Change, and Economic Performance (1990), oraz Understanding the Process of Economic Change (2005).