Postępowanie przymusowe

Umowa restrukturyzacyjna narzucana na mocy prawa kredytodawcom niechętnym do współpracy. Co prawda, większość systemów prawnych uznaje i egzekwuje nienaruszalność umowy i praw kredytodawcy, jednak prawo handlowe często dopuszcza sądowne ich zawieszenie, gdy nieprzejednanie kredytodawcy stanowi zagrożenie powszechnych interesów, a zwłaszcza jeżeli brak chęci do restrukturyzacji jest w  rzeczywistości argumentem przetargowym. W takim przypadku sąd szuka zwykle poparcia większości pozostałych kredytodawców i dba o to, aby postępowanie wobec „zbuntowanego kredytodawcy” było uczciwe. Perspektywa postępowania przymusowego skłania kredytodawców do poszukiwania kompromisu i pogodzenia się z przykrą, ale nieuniknioną koniecznością restrukturyzacji. Brak skutecznego postępowania przymusowego w prawie angielskim walnie przyczynił się do stworzenia podejścia londyńskiego.

Kontrowersyjne

Sąd musi zatwierdzić plan [restrukturyzacji zadłużenia]. Dla sądu plan musi więc być dostatecznie sprawiedliwy, musi spełniać kryteria określone w rozdziale 11, niezbędne jest też spełnienie warunków, takich jak ujawnienie planu i akceptacja przez tych, którzy ponieśli straty. Jeśli jednak co najmniej jedna grupa zainteresowanych stron odrzuci plan, sąd może i tak stwierdzić, że nie jest on w niesprawiedliwy sposób dyskryminujący i że traktuje równo każdą grupę; sąd może wówczas zatwierdzić plan. Przepis ten, zwany „przymusowym”, jest niezwykle kontrowersyjny.

T.H. Donaldson, How to Handle Problem Loans, 1986, s. 260