Bank licencjonowany (kanadyjskie)

Stosowane w Kanadzie (i niektórych innych krajach anglosaskich) określenie instytucji finansowej, która otrzymała od władz centralnych licencję bankową. Tak jak w każdym kraju, przyznanie licencji ma służyć gospodarce narodowej. W roku 2001 w Kanadzie było sześć dużych (z kategorii A) banków licencjonowanych, z których każdy pozostawał w rękach znacznej rzeszy akcjonariuszy, dysponował siecią oddziałów w całym kraju i mógł się pochwalić ponadstuletnią historią. W kraju tym działa także wiele (ponad 40) innych banków zagranicznych (z kategorii B) – licencja ogranicza ich działalność. Istnieje też bank o nazwie Standard Chartered Bank; ta brytyjska instytucja z siedzibą w Londynie działa na rynkach azjatyckich. Słowo „chartered” pochodzi od starofrancuskiego „charte” (które z kolei ma związek z łacińskim określeniem papieru), utożsamianego z przyznaniem komuś przez władcę wyłącznych przywilejów (w odróżnieniu od założenia przedsiębiorstwa i nadania mu statutu – „charter” – suwerenną decyzją danego obywatela).

Przerzucenie

Rządy zawsze wykorzystywały licencje i koncesje do tego, aby zmusić prywatne przedsiębiorstwa do speł- niania szczytnych celów o charakterze publicznym – finansowania kolonii, utrzymywania uczelni, budowy mostów czy prowadzenia banków. Podobnym mechanizmem było powoływanie zamożnych osób na stanowiska sędziów pokoju i do innych funkcji publicznych. W obu przypadkach dawne rządy, któ- rym nie brakowało władzy, ale brakowało za to funduszy, przerzucały koszty publicznych działań na podmioty prywatne.
Gordon Wood, The Radicalism of the American Revolution, s. 319